فعالیت

📌 يك مطالعه انجام شده در دانشگاه كلورادو و شهر دنور روي ٧٠ كودك ٦ ساله نشان مي دهد، هنگامي كه كودكان زمان بيشتري صرف فعاليت هاي داراي ساختار مانند فعاليت هايي كه برنامه ريزي شده و با نظارت بزرگسالان انجام مي دهند مي شوند (مثل ثبت نام و شركت در كلاس موسيقي) در تنظيم رفتارشان، حل مساله و رسيدن به أهداف و هدف گذاري وضعيت خوبي نخواهند داشت.

در صورتيكه زماني كه به كودكان مسئوليت تصميم گيري براي چگونه گذراندن زمان هاي در اختيار خود داده مي شود و خودشون در فعاليت هاي داراي ساختار و قواعد كمتر مثل انواع بازي هاي آزاد كه نياز به تصميم گيري خودشون براي چگونگي انجام كار دارند، يادگيري بهتر مي شود و به لحاظ مهارت هاي مربوط به كاركردهاي إجرائي تحت كنترل خود (كه عالي ترين كاركرد ذهن إنسان است ) پيشرفت بيشتري نشان مي دهند.

اين كاركردهاي إجرائي كه خود كودك آن را هدايت مي كند و موجب ارتقاء اجزاء آن مي شود به ويژه در دوران كودكي اتفاق مي افتد كه شامل هر نوع فرآيندهاي ذهني مي شوند كه براي رسيدن به أهداف به آنها نياز داريم كه شامل برنامه ريزي، حل مساله، دستكاري اطلاعات، گذر از يك تكليف به تكليف ديگر و بازداري أفكار و عواصف و احساسات ناخواسته مي باشند.

كه يك شاخص زودهنگام براي آمادگي و عملكرد تحصيلي محسوب مي شود و حتي موفقيت در بزرگسالي را پيش بيني مي كند. كودكان با كاركردهاي إجرائي بالاتر به لحاظ اجتماعي هم در تمام طول زندگي شان از ثبات بيشتري برخوردارند و سلامت تَر و داراي منابع و إمكانات بيشتري خواهند بود.

توانايي انجام فعاليت بصورت خود-محور و كودك-محور يا متكي به ارائه تكليف از سوي ديگران، تفاوت بين كودك مستقل و وابسته را نشان مي دهد.

بنابراين بر اساس اين پژوهش كه انجام و نتايج آن جزء اولين تحقيقات در نوع خود است، احتمال مي رود كودكاني كه از كاركردهاي إجرائي بالاتري برخوردارند ترجيح مي دهند اغلب در فعاليت هاي داراي ساختار كمتر شركت كنند.

 

📚 منبع :

http://blogs.edweek.org/teachers/teaching_now/2014/07/study_too_many_structured_activities_hinder_childrens_executive_functioning.html?cmp=SOC-SHR-FB

ترجمه:

كاردرمانگر فائزه يوسف زاده

✅ عضو تيم كاردرماني مركز توانمندسازي كودك بيرجند