كودكان در حركت !

📍شايد اين آخرين باري باشد كه به موضوع عدم توانايي در يكجا بند شدن و عدم تمركز در كودكان با اختلال بيش فعالي/نارسايي توجه مي پردازيم همه ي نوشتن هاي ما در اين خصوص به دليل آگاه سازي و اهميت مساله است.
قبل از هر نكته بايد اشاره كنيم كه كار تشخيص هر اختلال با پزشكان متخصص در آن حوزه بوده و حتي ممكن است كودك در كنار هر نوع درمان و توانبخشي نيازمند گرفتن دارو هم باشد.

ما هم در كاردرماني توانمندسازي كودك بسيار با اين مشكل كودكان در يكجا نشستن مدرسه و سر كلاس درس مواجه هستيم و جالب آنكه متاسفانه شنيده مي شود كه برخي معلمين يا مشاورين مدارس به راحتي گفته مي گويند اين كودكي كه چند جلسه از درمانش گذشته هنوز هم نمي تواند براي آموزش يكجا روي صندلي كلاس بند شود ! پس كاردرماني برايش مفيد نبوده !!

مشاور محترم آيا از خودت سؤال كرده اي كه شما چطور مي تواني به اين كودك كمك كني؟ اين شما هستي كه مي بايست شرايط يادگيري را طوري در حد نياز در حركت بودن اين كودك فراهم كني كه علاوه بر بازنماندن از تحصيل يا استفاده از روش هاي ناكارآمد سنتي در تدريس به اين كودكان، بتواند با وجود مساله اي كه دارد در حد ثانيه هاي تمركز فعلي اش آموزش بگيرد نه اينكه او را از همين دريافت جلسات توانبخشي شناختي بر پايه حركت هم منع كني!

متاسفانه عدم شناخت كافي برخي درمانگران يا مربيان از نيازهاي يك كودك با علائم پرتحركي و دادن مشورت هاي نادرست به خانواده ها در روند درمان خلل بزرگ و جبران ناپذيري وارد مي كند.

بنابراين برآن شديم تا نسبت به اين موضوع مهم در كاردرماني، براي آگاه سازي شما همراه گرامي باز هم بنويسيم.

بعنوان مثال خوب است توجه تان را به تحقيقات جديد در دانشگاه فلوريدا جلب كنيم كه نشان مي دهد كه اگر مي خواهيد در كودكان با اختلال بيش فعالي/نارسايي توجه يادگيري اتفاق بيفتد بايد به آنها اجازه دهيد حركت كنند. ضربه زدن با پا به زمين، تكان دادن پاها يا حركت دادن صندلي در اين كودكان براي به يادآوردن اطلاعات و انجام تكاليف پيچيده ي شناختي، ضروري و لازم است. بنابراين اين بار كه مي خواهيد سر اين كودك فرياد بزنيد و بگوييد، بشين و توجه كن به نتايج اين تحقيق فكر كنيد !

حرف ما اين نيست كه اجازه دهيد دور اتاق بدود بلكه يادآوري اين نكته است كه نياز داريد حركت او را براي حفظ سطح هوشياري موردنياز انجام فعاليت هاي شناختي، تسهيل و هدفمند كنيد.

نتيجه اين مطالعه كه روي ٥٢ كودك ٨ تا ١٢ ساله انجام شد، اين بوده كه عملكرد بهتر اين كودكان (كه ٢٩ نفرشان كودك داراي اختلال بيش فعالي/نارسايي توجه و ٢٣ نفر ديگر فاقد اختلال باليني بودند) در مشق كلاسي، آزمون ها و كار كلاسي وقتي بهتر است كه بتوانند به جاي صندلي روي توپ هاي مخصوص يا دوچرخه هاي ثابت نشسته باشند.
ضمن اينكه نشستن روي توپ به جاي صندلي، فوايدي مثل بهبود كنترل وضعيتي، فراهم آوردن همزمان تحريك وستيبولار و لامسه و تقويت عضلات مياني بدن كودك را نيز به همراه دارد.

گزارشات قبلي تحقيقات نشان داده اند كه قبلا تصور بر اين بوده كه حركت داشتن هاي بيش از حد كه هسته اي اصلي از اختلال بيش فعالي كودك است تنها زماني كه كودك نياز به بكارگيري عملكردهاي مغزي اجرايي خود است تظاهر پيدا مي كنند، به ويژه در زمان استفاده از حافظه فعال كودك.

اما مطالعه جديد يك قدم جلوتر رفته است و مي گويد اين تحرك ها دليلي با خود به همراه دارد !

اينكه اكثريت اين كودكان زماني بهترين عملكرد را دارند كه بيشترين تحرك را از خود نشان مي دهند، آنها براي حفظ هوشياري خود است كه دائم در حركت اند، جالب اينكه حتي كودكان بدون اختلال در اين مطالعه هم در زمان اجراي آزمون هاي شناختي بيشتر حركت مي كردند وليكن اين حركت در آنها اثر عكس داشت؛ يعني عملكردشان با اين حركت بدتر مي شد.

📍با شناخت بهتر از مسائل و مشكلات كودك و مطالعه بيشتر براي ارائه خدمات با كارايي بهتر اقدام كنيد !

✅نوشته شده توسط: تيم كاردرماني توانمندسازي كودك بيرجند