کاردرمانی

کاردرمانی به افرادی با ناتوانی جسمی، حسی یا شناختی کمک می کند تا در طول زندگی خود تا حد ممکن مستقل باشند. همچنین کاردرمانی می تواند به بچه هایی که نیاز به تقویت مهارت های جسمی، شناحتی، حسی و حرکتی کمک کرده و اعتماد به نفس را در آن ها ارتقا دهد.

ممکن است بعضی ها فکر کنند که کار درمانی مختص افراد بالغ است و برای کودکان نیست. اما کار اصلی یک کودک بازی و یادگیری است و متخصصان کار + درمانی می توانند مهارت های بازی کردن بچه ها، عملکرد در مدرسه آن ها و فعالیت های روزانه شان را ارزیابی کرده و با معیارهای پیشرفت در آن گروه سنی مقایسه کنند.

طبق گفته انجمن کاردرمانی آمریکا، علاوه بر تمرکز برروی سلامت فیزیکی یک شخص، کاردرمانگران فاکتورهای روانی، اجتماعی و محیطی که می توانند عملکرد را به طرق مختلف تحت تاثیر قرار دهند نیز مد نظر می گیرند.

کودکانی که ممکن است به کاردرمانی نیاز داشته باشند

براساس اعلام نظر انجمن کاردرمانی آمریکا، بچه هایی که ازجمله مشکلات درمانی زیر دارند می توانند از کاردرمانی استفاده کنند:

  • صدمات یا عیوب هنگام تولد
  • اختلالات پردازش حسی
  • صدمات آسیب زا (مغز یا نخاع)
  • مشکلات یادگیری
  • اختلالات رشدی اتیسم
  • آرتریت روماتوئید نوجوانان
  • مشکلات بهداشت روانی یا رفتاری
  • استخوان های شکسته و یا دیگر مشکلات ارتوپدی
  • کم توانی ذهنی
  • شرایط بعد از عمل
  • سوختگی
  • مهره شکاف دار
  • قطع عضو آسیب دیده
  • سرطان
  • صدمات شدید دست
  • فلج مغزی، مشکلات ذهنی و دیگر بیماری های مزمن

کاردرمانی می تواند:

  • به بچه ها کمک کند که برروی مهارت های حرکتی ظریف خود کار کنند تا بتوانند با اسباب بازی ها بازی کرده و دستخط خود را بهبود بخشند.
  • به هماهنگی دست و چشم بپردازد تا مهارت های مدرسه ای و بازی کردن بچه ها (زدن یک هدف، توپ زدن، یادداشت برداری از تخته سیاه و غیره) را بهبود بخشد.
  • به بچه هایی که عقب ماندگی شدید دارند کمک کند که کارهای اساسی (مانند حمام کردن، لباس پوشیدن، مسواک زدن و غذا خوردن) را یاد بگیرند.
  • به بچه هایی با اختلالات رفتاری دارند کمک کند تا رفتارهای مثبتی در همه جا (مثلا به جای صدمه زدن به دیگران یا پرخاشگری، با استفاده از راههای مثبت برای کنار آمدن با عصبانیت، مانند نوشتن راجع به احساس یا شرکت کردن در یک فعالیت بدنی) داشته باشند.
  • به دانش آموزانی که ناتوانی جسمی دارند، مهارت های هماهنگی مورد نیاز برای غذا خوردن، استفاده از کامپیوتر یا افزایش سرعت و خوانایی دست خطشان را آموزش دهد.
  • نیاز یک کودک را برای تجهیزات مخصوص ارزیابی کند، مانند ویلچر، آتل، لوازم حمام، دستگاه های لباس پوشیدن یا لوازم ارتباطی.
  • با بچه هایی که مشکلات حسی و توجه دارند کار کند تا تمرکز و مهارت های اجتماعی شان را بهبود بخشند.

فرق بین فیزیو تراپی و کاردرمانی

گرچه هردوی اینها به بهبود وضعیت زندگی بچه ها کمک می کنند، تفاوت هایی نیز دارند. فیزیو تراپی بیشتر با درد، استحکام، محدوده حرکتی مفصل، تحمل، عملکردهای حرکتی بزرگ سروکار دارد، در حالی که کاردرمانی بیشتر با مهارت های ریز حرکتی، مهارت های ادراکی- دبداری، شناختی و مشکلات پردازش حسی سروکار دارد.