مهارت های اجتماعی در کاردرمانی

اهمیت مهارت های اجتماعی

نمی دانم آیا در مورد میشل گارسیا وینر چیزی شنیده اید یا خیر. دراین نوشته چندین بار به او ارجاع خواهم داد. او دیدگاه بسیار خوبی در مورد مهارت‌های اجتماعی دارد و منابع خوب زیادی را هم دارد. بیشتر آنچه را که ما در کلینیک کاردرمانی توانمندسازی کودک بیرجند از آن استفاده می کنیم وانجام می‌دهیم از کنفرانس ها و سمینارهای او گرفته شده است.
دراینجا بخشی از دوره آموزشی ایشان مربوط به مهارت های اجتماعی را با همراهان وبسایت کاردرمانی توانمندسازی کودک به اشتراک می گذاریم.

یکی از مسائلی که میشل گارسیا وینر در مورد آن صحبت می کند، اهمیت مهارت های اجتماعی است. او این سوال را مطرح می کند که آیا شما می توانید سریع و بدون فکر کردن، زمانی را به یاد بیاورید که به مهارت‌های اجتماعی نیاز نداشته باشید. دشوار است که زمانی را پیدا کنید که شما واقعاً به استفاده از هیچ یک از انواع درک اجتماعی نیاز نداشته باشید. اگر به بنزین زدن از پمپ بنزین فکر کنید، چگونه برای انجام این کار از مهارت های اجتماعی استفاده می کنید؟ هنگامی که رانندگی می کنید، باید اطمینان حاصل کنید که یک دفعه جلوی ماشینی که روبروی شما قرار دارد نمی‌پرید. اگر کسی در صف منتظر بوده است، من ماشین را به جلوی ماشین او نمی رانم. این یک مهارت اجتماعی است. در مورد غذا خوردن در رستوران چطور؟ غذا خوردن در رستوران به مهارتهای اجتماعی بسیار زیادی نیازمند است، به این دلیل است که بسیاری از کودکانی که ما با آنها کار می‌کنیم تا این اندازه با این مسئله مشکل دارند. شما باید قادر باشید به اطراف خود نگاه کنید و متوجه بشوید که از هر کسی چه انتظاری می رود.
شما باید منتظر بمانید. شما باید به افراد دیگر نگاه بکنید. شما باید قادر باشید به این فکر کنید که سایر افراد در چه فکری هستند. شما باید در مورد اینکه چه چیزهایی می خواهید و چه چیزهایی نمی خواهید با دیگران گفتگو کنید. رفتن به سرویس بهداشتی در مکان های عمومی نیازمند به مهارت های اجتماعی می باشد. شما باید بدانید که چگونه به سرویس بهداشتی بروید و متوجه بشوید که الان نوبت چه کسی است و کی نوبت به شما می رسد. تمام این مسائل، مهارت های اجتماعی هستند.

خواندن کتاب مثالی دیگر از مهارت های اجتماعی بود که من تا زمانی که در یکی از کنفرانس های او شرکت کردم آن فکر نکرده بودم. کتابخوانی مسئله ای است که بسیاری از دانش‌آموزان ما در مدرسه با آن مشکل دارند. بسیاری از والدین می گویند ” او یک نابغه است” و یا”او خواندن را از ۲ سالگی شروع کرد”. من دوستی دارم که کودکی داشت که در سن دوسالگی اسم همه ی سیاره ها را می دانست و می توانست آنها را بنویسد ( هجی بکند). من اغلب به این کار به عنوان ” کشف رمز کردن” اشاره می کنم. این کودکان می توانند کلمات را کشف رمز کنند و آنها را به خاطر بسپارند.اما، برای خواندن یک کتاب، شما باید خود را واقعاً به جای شخص دیگری بگذارید تا بتوانید چیزی را که می خوانید درک کنید. شما باید خود را به جای شخصیت اصلی در کتاب قرار بدهید تا واقعاً بتوانید آن چه را که می خوانید درک کنید و این کار مستلزم مهارت های اجتماعی می باشد.

ورزش کردن مثال دیگری است. برای ورزش کردن، چه موقع نیازمند مهارت‌های اجتماعی هستید؟ امروز صبح که من در میان گروه ورزشی خود قرار گرفتم، به این فکر می کردم که وقتی که به باشگاه ورزش می روم به چه مهارت های اجتماعی نیازمند هستم. اول ازهمه، من باید بدانم که از لحاظ اجتماعی چه باید بپوشم و چه نباید بپوشم. در این مسئله، برخی از افراد، نسبت به بقیه بهتر هستند. من باید می دانستم که کجا بروم. همانطور که راه می رفتم، به دیگران نگاه کردم. به تشک های آنها نگاه کردم تا ببینم آنها در حال انجام چه کاری هستند. سپس کاری را که آنها انجام می دادند تقلید کردم. این یک مهارت اجتماعی است. است من باید بدانم چه موقع منتظر بمانم، چه موقع پاسخ بدهم. باید بدانم چه موضوعاتی برای صحبت کردن در کلاس باشگاه ورزشی و یا کلاس ورزش مناسب هستند و کدام ها مناسب نیستند. مهارت های اجتماعی همه ی کارهایی را که ما انجام می دهیم در برمی گیرند.

کودکان زیادی مبتلا به اتیسم با کارکرد بالا هستند و نمی‌توانند شغل بگیرند. دلیل این که نمی‌توانند شغل بگیرند این است که مهارت‌های اجتماعی لازم را ندارند. دلیل آن نداشتن بهره ی هوشی نیست. در اینجا دانش‌آموزان بسیاری داریم ( شاید حتی دانش آموزی با سندرم دان و یا دانش آموزی با ناتوانی ذهنی که از نظر بهره ی هوشی کمتر از سن خود هستند) که در فروشگاه وال مارت ، خوش آمد گو می شوند. اما این که آنها می توانند شغل بگیرند و شغل خود را حفظ کنند به دلیل بهره ی هوشی آنها نیست، بلکه به دلیل نحوه ی تعامل و برخوردشان با افراد است. ما در برخورد با کودکان کم سن تر، صبر بسیار بیشتری داریم. همانطور که این کودکان بزرگ می‌شوند و سن آنها بیشتر می‌شود، فرض را بر این می‌گذاریم که آنها باید بتوانند مهارت های اجتماعی را کسب کنند. اما همان کودکانی که در کودکی با مهارت های اجتماعی مشکل داشته اند، در صورتی که ما به آنها واقعاً مهارتهای اجتماعی را آموزش ندهیم، در بزرگسالی هم با آنها مشکل خواهند داشت.